تا توان سرپنجهء دريا چو طوفان تاب داد * تيغ موج از قبضهء ساحل نمىبايد گرفت طالب حق را چو تيرى كز كمان بيرون رود * هيچ جا آرام تا منزل نمىبايد گرفت صاف چون آئينه مىبايد شدن با نيك و بد * هيچ چيز از هيچ كس در دل نمىبايد گرفت آه و افسوس است صائب حاصل موج سراب * دامن دنياى بىحاصل نمىبايد گرفت ( صائب تبريزى ) تفريط در اعمال غضب تفريط و دريغ ورزيدن بى مورد از اعمال غضب ، نمايانگر ضعف و ناتوانى اين نيرو است و مسلّماً چنين حالتى را نمىتوان حالت مطلوبى در آدمى برشمرد بلكه بايد آن را حالتى نكوهيده تلقّى كرد . يكى از بزرگان فرموده : « كسى كه بايد به مورد و بجا دچار و خواهان خشم گردد ولى او را خشم نگيرد حيوانى بيش نيست » ؛ زيرا فقدان نيروى غضب را بايد يكى از كمبودهاى روانى انسان به شمار آورد ، چون خداوند متعال مىفرمايد : أشِدّاءُ عَلَى الْكُفّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ » « 1 » بر كافران سرسخت و در ميان خودشان با يكديگر مهربانند . يا ايُّهَا النَّبِىُّ جاهِدِ الْكُفّارَ وَ الْمُنافِقينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ » « 2 »

--> ( 1 ) - فتح ( 48 ) : 29 . ( 2 ) - تحريم ( 66 ) : 9 .